Estamos contigo

     Όχι δεν φαίνεσαι σίγουρη για τον εαυτό σου εσύ. Όσες φορές κι αν είπα το όνομα σου αυτό με ρώτησαν, αυτό τους θύμισες. Κι όχι άδικα. Δεν θα βγάλουν τα άπλυτα σου στα μεσημεριανά, δεν θα σε δούμε σε μεταξέ καναπέδες να χαμογελάς σε αποχαυνωμένους τηλεθεατές. Εσύ είσαι μαζί μας, εκεί που σβήνουν οι κάμερες, εκεί που παίζετε το μέλλον μας. Εκεί που μας λένε γραφικούς, εκεί που μας μουτζώνουν, εκεί που χίπστερ και τρέντι, λούμπεν και τρας μας βρίζουν γιατί λέει "η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή" κι εμείς ασχολούμαστε με μαλακίες και δεν κάνουμε τη ζωάρα τους.
     Κουκλάρα. Ναι, δεν έχει αηδίες εδώ. Είσαι κουκλάρα αυτό με τράβηξε σε εσένα. Ποστμοντερνιές που λένε α και ου δεν χωράνε, μεταξύ μας ειλικρίνια. Μα όχι μόνο στο χαρτί, όταν μιλάς, με τα λιγοστά μου σπανιόλικα σε χαζεύω και σε θαυμάζω. Τέτοιο πλάσμα να έχει τέτοια ομορφιά-κι όμως. Στην κοινωνία της βιτρίνας εσύ δεν πουλήθηκες, δεν μπήκες σε χαρτοσακούλα, μα σε κρατάμε εδώ μαζί μας, και τρώμε μαζί. Ξενυχτάμε με τον καυμό της ανθρώπινης φύσης, εμείς ξέρουμε τον έρωτα, εμείς ξέρουμε την φιλία, εμείς ξέρουμε και δίνουμε χρόνο και μερτικό από τη ζωή μας για να ελευθερωθούμε. Αλεξάντρα Κολλοντάι σε μικρογραφία, και θα ήσουνα ίδια μα άλλες εποχές, βλέπεις η γενιά κάνει τον άντρα και όχι ο άντρας τη γενιά. Μίζερες μέρες, ξεφτυσμένες, όλα ψεύτικα, όλα άνιωθα.